|  |   |  |   |

زندگینامه و شعرشاعران امروز فارسی زبان(بر اساس حرف اول نام خانوادگی)

کبراپیرشالکوهی

تصویر تست


کبراپیرشالکوهی

 .ساکن رشت.حدود۲۰ سال دردوبخش داستان وشعرکارمی کنم .دومجموعه شعر"پرچین"ومجموعه داستان "پروخالی"چاپ کردم.درحال حاضرروی سه مجموعه رمان.داستان کوتاه وشعردارم کارمی کنم.بیمه هنرمندان هستم.
ودارای ۲۳ لوح تقدیرولوح پاسداشت دربخش شعروداستان وهمچنین شعرگیلکی هم دارم.

1
همان بهترکه ازمن دورباشی
نمی خواهم کنارم جورباشی

وحتی درغم تنهایی من
برایم وصله ی ناجورباشی

شالکوهی     ۱۲ بهمن ۹۶

2
من بی تومانده ام به خدادرهوای گل
این دل به یادتوست همیشه برای گل
تاکی مرابه نقطه ی ابهام می بری
بگذارتاهمیشه بمانم به پای گل
هرلحظه پرکشیدوبرجای مانده ام
درگوش من همیشه نشسته صدای گل
می ترسم این که بازصدایم تونشنوی
حسرت دوباره طعنه زندبرخدای گل
چیزی به غیرتوبه جهانم عزیزنیست
تنهاتوبوده ای نشستی به جای گل

شالکوهی

3
به تماشای کدام پنجره نشسته ای
که خیال بهار
برای قراری پنهان
بی تاب تابستان شده است
تمام شعرهایم را
درچشم های اساطیری تو
به آوازخواهم نشست
حتی اگر باد
غریب ترین لهجه ی شمالی ام را
به اسارت ببرد


#خانم شالکوهی
از اعضای عزیز کانال?

4
دیله ده ‌‌‌...تی مره جوره نوبوسته
الکی عشقه ره تورنوبوسته
توهیسته هیزمه هی زیندری فو
تی چومانه واکون بور نوبوسته

شالکوهی

5
بابی کسی ی کسی تومحرم نشدی
جزوحشت کابوس جهنم نشدی

یک عمرشعارآدمیت دادی
یک لحظه ولی شبیه آدم نشدی

کبری شالکوهی

.


برف می بارید
توی دلم
انگار
زمستان تکرارشده بود
هوای عشق
به زیرصفر
سرد_سرد_سرد
ودلهره هایم
درفال قهوه
به انجمادرسیده است


کبری شالکوهی



.
تو گرزک خومه ی بی خود نزن چو
اگر حرفی داری ان من انم تو
بدان خاکستر جیر آتشم من
سوجی  بی خود نزن ا آتشه فو

#کبری شالکوهی



.
برگرد

نگاهم کن

یک شرم روی پیشانی دارم

زنم_زن

چگونه بگویم

که دوستت دارم

کبری شالکوهی


.
چشم به سیاهی شب دوخته ام

وبه سیاهی سیاه ترازچشمان شب

به سیاهی چشمان تومی اندیشم

شاید

شایدنسیم سحر

عطرچشمانت رابرایم بیاورد

روی گل های پیراهنم بپاشم


کبری شالکوهی


.
یک خوشه ستاره بی نشان آمده است

نام تودوباره برزبان آمده است

توماه‌منی٬ولی چراغمگینی!؟

خورشیدتوهم مگربه جان آمده است!

کبری شالکوهی


.
شبیه سایه هستی

بلند

گاه هستی

گاه نیستی

نترسان مرا

نبودنت

مجازاتم می کند


کبری شالکوهی


.

آن گاه که چون شرم تودلتنگ شدی
درخانه ی خاموش دلم سنگ شدی

زنجیرزدی به روی دلتنگی من
پیشانی شب تومایه ی ننگ شدی

کبری شالکوهی

.

برچسب ها: شاعران معاصر, شاعران گیلان, زنان شاعر

چاپ ایمیل