|  |   |  |   |

زندگینامه و شعرشاعران امروز فارسی زبان(بر اساس حرف اول نام خانوادگی)

فاطمه پاشاپور

فاطمه پاشاپور

فاطمه پاشاپور
فرزند یوسف
متولدفروردین        1378/1/4 درهمدان
از شاعرانه دهه هفتاد است ودرخانواده ای متوسط متولد شده است
دررشته ادبیات و علوم انسانی تحصیل کرده است ومدرک دیپلم خود را دراین رشته اخذ نموده  است
وهم اکنون درحال تحصیل در دانشگاه پیام نورهمدان رشته روانشناسی میباشد
ازسن 12سالگی به گفتن شعرو داستان نویسی علاقه داشته وشروبه این کارکرده ودرسن ۱۶ سالگی با انجمن ادبی شهید آوینی شهرک ولیعصر پیوسته است واکنون ۳سالو نیم است که دراین انجمن عضواست وفعالیت دارد
فاطمه پاشا پور دو سال پیا پی عضو کارگروه برگزاری عصرشعر های زمستانه ی انجمن ادبی شهید آوینی بوده است و از عوامل برگزاری هفتمین وهشتمین عصر شعر زمستانه ی انجمن ادبی شهید آوینی بوده است که هرساله مورخ بیست بهمن ماه باحضور شاعران و هنر مندان برجسته ی استان همدان و تنی چند از شاعران کشوری برگزار می شود

چند نمونه از آثار ایشان:

1

عجیب خسته ام..
          ازغم انگیز ترین خیال های پوچ
شاعرانه ترین دردهای هر روز
        بی بهانگی های روزمره ....
        کلافگی های شبانه.....

.....که آرامشم را......
به بادترحم داده است
                واما.............
سنگین ترین خستگی ام
دروغ های تودر توییست
         که به زی گرفتند
هیچ وپوچم را .....        ......
2


بیانم شیواست...
.........اما........
تکراره واژه های توردتو!؟!
قدرت تکلم را....
           از زبان سختی ها
..........گرفته است.......
3



درتلاطم رگ های بی قراره سینه ام
.....نفوذمیکند.....‌
چون تیری زهرآلود!
سردیه آن گوی های چون شبت.....
          ومراشهره جهانیان میکند
مرگ بی حاصل روزگاره جوانی ام......
  ........که بی فروغ رفت....
واندیشیدن به......
روزهای جدایی وفرداهای فراغ.
‌‌‌‌‌             مرا.خسته میکند

چون بی پناهی
که از شدت خستگی....
..........به سرابی دروغین اشتیاق دارد...
پس سردی نگاهت را
....ازمن .....دریغ کن
که ویرانه ای میشوم ...
     .....‌‌چون منزله جغد......


4

کاش می دانستید         برای من
......شقایق آبیست
عقاب بچه موشی است گرسنه
مرگ زندگی است پرنشاط
درد.......آرامش بخش است
ویارزیبانیست.........
.....پیرکودک است وکودک پیر.!
...............کاش میدانستید.........
من ناامیدمیشوم
به اندازه مشکلات کودکی ۱۰ ساله
.که پیرشده وخمیده...........دردکشیده است ورنجیده
مرگ رافرامیخواند
بادستان پینه بسته
....وچشمانی گودوکبود
به اندازه ..سیاهی.........
                     واین_.......دنیای نامرد
نمیگیرد دستانش را
که آرامش رابازگرداند....
به
مردکوچک قصه ی دنیا
       ........مردی قوی باظرافتی کودکانه
بالبانی مهربان
که شکایت نکرد ازدنیا

فاطمه پاشا پور

برچسب ها: شاعران معاصر, شاعران همدان, زنان شاعر

چاپ ایمیل