|  |   |  |   |

کتاب های شاعران فارسی زبان معاصر و کهن

دلا،خوش کرده ای منزل به کوی وصل دلداران

دلـا،خــوش کــرده ای مـنـزل بــه کــوی وصــل دلـداراندگـر بــا یـادم آوردی قـدیـمـی صـحــبــت یـاران
ز خـــاکــت بـــوی عــهــد یــار مــی یــابـــد دمــاغ مــنزهــی!بــوی وفــاداری، زهـی!خــاک وفــاداران
خــوشــا آن فـرصــت و آن عـیـش و آن ایـام و آن دولـتکه بـا مطلوب خود بـودم علی رغم طلب گاران
بـمان ،ای سـاربـان،ما را بـه درد خـویش و خـوش بـگذرکه بـار افـتـاده همراهی نداند بـا سـبـک بـاران
خود ، ای محمل نشین، امشب ترا چون خواب می آیدکه از دوش شـتـر بـگذشت آب چـشم بـیداران
ز آه ســـرد و آب چـــشـــم خـــود دایــم بـــه فـــریــادمکه اندر راه سودای تـو این بـادسـت و آن بـاران
نـســیـم صــبــح، اگـر پــیـش طـبــیـب مـن گـذریـابــیبـگـو: آخـر گـذاری کـن، کـه بـدحـالـند بـیمـاران
اگــر یـاران مـجــلــس را نـصــیـحــت ســخــت مـی آیـدمن از مستی نمیدانم، چه میگویند هشیاران؟
چــنــان بـــا آتــش عــشــقــت دلــم آمــیــزشــی داردکـه آتـش در نـیـامـیـزد چـنـان بـا عـود عـطـاران
حــدیـثــم را، کــه مــی ســود ز شــیـریـنـی دل مــردمبـخوان، ای عاشق و درده صلای انگبین خواران
مجـوی، ای اوحـدی، بـی غـم وصـال او، که پـیش از مادرین سـودا بـه کـوی او فـرو رفـتـنـد بـسـیـاران

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج

چاپ ایمیل