|  |   |  |   |

کتاب های شاعران فارسی زبان معاصر و کهن

ما نور چشم مادر این خاک تیره ایم

ما نور چـشـم مادر این خـاک تـیره ایمآبـــای انــجـــم فـــلــکـــی را نــبـــیــره ایــم
هر نقـد را کـه از ازل آمـد بـه کـام گـیرهـر فــیـض را کــه تــا ابــد آمــد پــذیـره ایـم
در پـنج رکـن مـتـفـق الـاصـل چـاره گـربــر چــار سـکـن مـتــفـق الـفـرع چـیـره ایـم
مـسـتـوفـیـان مـال بــقـا را خـزیـنـه دارقـــانــونــیــان طـــب بـــقــا را ذخـــیــره ایــم
ای مدعی، مکن تـو ندانسـتـه طرح ماکـه اکـسـیـر و اصـلـان قـدم را خــمـیـره ایـم
گر کرده ای تـجارت هندوستـان عشقدانـی کـه: مـا مـتـاع کـدامـیـن جـزیـره ایـم؟
از اتـفـاق غـیبـت ده روزه بـاک نیسـتکــانــجــا ز حــاضــران بــزرگ حــظــیـره ایـم
آنجـا مکـرمیم چـو سـقـلاب و زنجـبـیلهــر چــنــد در دیـار تــو کــرمــان و زیـره ایـم
لـاف « بـلی » زدیم وز روز الـسـت بـازبـر یـک نـهـاد و یک صـفـت و یک و تـیـره ایم
ما را ز شهر تا که بـرون بـرده اند رختگـه خـواجـه ایـم در ده و گـاهـی امـیـره ایـم
دوری ز کوی دوست گناهی کبیره بوداکـنون بـه شـسـت و شـوی گناه کـبـیره ایم
روزی بـه چـرخ جـوش بـرآرد فقاع جـانزین خم سر گرفتـه، که در وی چو شیره ایم
بــا اوحــدی مـعـاشـرت روح قـدسـیـاننشگفت ازان، که ما همه از یک عشیره ایم

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج

چاپ ایمیل