|  |   |  |   |

کتاب های شاعران فارسی زبان معاصر و کهن

در ستایش امام دوازدهم «ع »

ســــپــــهـــر قـــصـــد مـــن زار نـــاتــــوان داردکـه بـر مـیـان کـمـر کـیـن ز کـهـکـشـان دارد
جـــفــای چـــرخ نــه امــروز مــی رود بـــر مــنبـــه مـــا عـــداوت دیــریــنــه در مــیــان دارد
اگـر نـه تــیـر جــفــا بــر کـیـمـنـه مـی فــکــنـدچـــرا ســپـــهــر ز قــوس قــزح کــمــان دارد
بـه کـنج بـی کـسـی و غـربـتـم من آن مرغـیکـه ســنـگ تــفــرقـه دورش ز آشــیـان دارد
مـنـم خــرابــه نـشــیـنـی کـه گـلـخــن تــابــانبـه پـیـش کـلـبـه مـن حـکـم بــوسـتـان دارد
مـنـم کـه سـنـگ حـوادث مـدام در دل سـخـتبــه قـصـد سـوخــتــنـم آتــشـی نـهـان دارد
کــســی کــه کــرد نـظــر بــر رخ خــزانـی مـنســرشــک دمــبـــدم از دیــده هــا روان دارد
چـــه ســازم آه کــه از بـــخــت واژگــونــه مــنبـعـکـس گشـت خـواصـی کـه زعـفـران دارد
دلــا اگــر طــلــبـــی ســـایــه هــمــای شــرفمــشـــو مــلــول گــرت چـــرخ نــاتـــوان دارد
ز ضعف خویش برآ خوش از آن جهت که همایز هر چـه هسـت تـوجـه بـه اسـتـخـوان دارد
گــرت دهــد بــه مــثــل زال چــرخ گــرده مــهـرچــو سـگ بــر آن نـدوی کـان تــرا زیـان دارد
بـــدوز دیـــده ز مـــکـــرش کـــه ریــزه ســـوزنپـــی هــلـــاک تـــو انــدر مـــیــان نـــان دارد
کــســی ز مــعــرکــه هــا ســرخ رو بــرون آیـدکه سینه صاف چو تیغ است و یک زبان دارد
چـو کـلـک تـیره نـهادی کـه مـی شـود دو زبـانهـمـیـشـه روسـیـهـی پــیـش مـردمـان دارد
ز دســـتـــبــــرد اراذل مـــدام دربـــنـــد اســـتچـو زر کـسـی کـه دل خـلـق شـادمـان دارد
کـســی کـه مـار صـفـت در طـریـق آزار اســتمــدام بـــر ســـر گــنــج طــرب مــکــان دارد
خـود آن کـه پـشـت بـر اهل زمـانه کـرد چـو مـارخ طــلــب بـــه ره صـــاحـــب الــزمــان دارد
شــه ســریـر ولــایــت مــحــمــد بــن حــســنکـه حـکـم بــر سـر ابـنـای انـس و جـان دارد
کفش که طـعـنه بـه لطـف و سـخـای بـحـر زنددلش که خـنده بـه جـود و عـطـای کـان دارد
بــه یـک گــدای فــرومــایـه صــرف مـی ســازدبـه یـک فـقـیـر تـهـی کـیـسـه در مـیـان دارد
زری کــه صــیـرفــی کــان بــه درج کــوه نــهـاددری کـــه گـــوهــری بـــحـــر در دکـــان دارد
دهـــان کــــان زر انـــدود بــــازمــــانـــده چــــرااگـر نـه حــیـرت از آن دســت زرفـشــان دارد
اگــر نــه دامــن چــتــرش پـــنــاه مــهــر شــودز بــاد فــتــنـه چــراغــش کــه در امــان دارد
بـــه راه او شــکــفــد غــنــچـــه تـــمــنــایــشهـوای بــاغ جــنــان آن کــه در جــهــان دارد
لــبــاس عــمــر عــدو را ز مـهـجــه عــلــمــشنـتــیـجـه ایـسـت کـه از نـور مـه کـتــان دارد
تــویــی کــه رخــش تــرا از بـــرای پـــای انــداززمــانــه اطــلــس نــه تـــوی آســـمــان دارد
بــرون خــرام کــه بــهـر ســواری تــو مـســیـحســـمـــنــد گـــرم رو مـــهــر را عـــنــان دارد
نـــهـــال جــــاه تــــرا آب تــــا دهـــد کـــیـــوانز چـرخ و کـاهـکـشـان دلـو و ریـسـمـان دارد
بــه دهـر راسـت روی سـرفـراز گـشـتــه کـه اوسـری بـه خـون عدوی تـو چـون سـنان دارد
بــود گــشــایـش کــار جــهـان بــه پــهـلــویـشتـرا کـسـی کـه چـو در سـر بـر آسـتـان دارد
کــلــیـد حــب تــو بــهـر گــشــاد کــارش بــسکـــســـی کـــه آرزوی روضـــه جـــنــان دارد
ز نــــور رأی تـــــو و آفـــــتـــــاب مــــادر دهــــربـــه مــهــد دهــر دو فــرزنــد تـــوأمــان دارد
رسـیـد عـدل تــو جــائی کـه زیـر گـنـبــد چــرخکــبــوتــر از پــر شــهــبـــاز ســایــبـــان دارد
اگـر اشـاره نـمـایـی بـه گـرگ نـیـسـت غـریـبکـه پـاس گـلـه بـه سـد خـوبـی شـبـان دارد
شــهـا ز گــردش دوران شــکــایـتــیـســت مـراکــه گــر ز جـــا بـــردم اشــک جــای آن دارد
ز واژگــونــی ایـن بــخــت خــویــش حــیــرانــمکــه هـر کــرا دل مـن دوســتــر ز جــان دارد
هــمــیـشــه در پــی آزار جــان زار مــن اســتبــه قــصــد مـن کـمـر کـیـنـه بــر مـیـان دارد
حـدیث خـود بـه همین مخـتـصـر کنم وحـشـیکـسـی کـجـا سـر تـفـسـیـر ایـن بـیـان دارد
هـمـیشـه تـا کـه بـود کـشـتـی سـپـهـر کـه اوز خــاک لــنـگــر و از ســدره ســایـبــان دارد
بــه دهـر کـشــتــی عـمـر مـطـیـع جــاهـش راز مـــوج خــــیـــز فـــنـــا دور و در امـــان دارد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج

چاپ ایمیل