گـفتم بیایــم از تــو چـــراغـــی بـگیرمـت

خـورشید گم شد است ، سراغی بگیرمت

دلــواپسم ، بــگـو ، خـبـری نیست از شما

آیینه ای بیار ، کــــه تنگ است خُــلق مـا

احــوال مـــردمــانِ  دیـارم  شنیدنیست

صـحرای پینه بسته ِبــی آب دیــدنیست

 این دشت. مرده است، کمی جان بیاورید

 بـر ابــر تـیـره ، رخصت بــــاران بـیـاوریــــد

اینجا شُــکـوهِ چشمهِ مـهتـاب رانــده شد

اینجا ، بـلـوغ عاطفه نـاکـام مـــانــده شد

اینجا، ریا بـه پشتِ سر خــویش می کشند

با دست می دهند و ، به پا پیش می کشند

مـی تــرسم از عقوبت ایــن ، تـیره راهشان

از آتشی کـــه شعله کَشد ، از نــگــاهشان

.

.



ای دستهای عــاطـفـه ، قــــران بـیـاوریــــد

بــا  عـــرشیان  حــوالـهِ  بـــاران  بـیـاوریــــد