پیمان سلیمانی

غروب جاده مرا برد تا به تو برسم

 همیشه دورترین آسمان تویی، گفتم

 تو انتخاب کن، این بار بعد از این مرا

که گم شوم، برگردم و یا به تو برسم

خودت بخواه بیایم به مقصدی که تویی

دعا بکن که ردیف همین غزل بشوم  

اگر صلاح ندانی تلاش بی معنی ست

 چقدر باد می آید چقدر آه چقدر !