حکایت در معنی ثمرات نکوکاری در آخرت

کسی دید صحـرای محـشر بـه خـوابمــس تـــفـــتـــه روی زمــیــن ز آفــتـــابهـمـی بــرفـلـک شـد ز مـردم خـروشدمـاغ از تــبــش مـی بــرآمـد بــه جــوشیکی…

کسی دید صحـرای محـشر بـه خـواب مــس تـــفـــتـــه روی زمــیــن ز آفــتـــاب
هـمـی بــرفـلـک شـد ز مـردم خـروش دمـاغ از تــبــش مـی بــرآمـد بــه جــوش
یکی شخص از این جمله در سایه ای بـــه گـــردن بـــر از خـــلــد پـــیــرایــه ای
بــپــرســیـد کـای مـجــلـس آرای مـرد کـه بــود انـدر ایـن مـجـلـسـت پــایـمـرد؟
رزی داشــتــم بــر در خــانــه، گــفــت بــه ســایـه درش نـیـکــمـردی بــخــفــت
در آن وقـت نـومـیـدی آن مـرد راســت گـــنـــاهـــم ز دادار داور بــــخــــواســــت
کـه یـارب بـر این بـنـده بـخـشـایـشـی کــز او دیــده ام وقـــتـــی آســـایــشـــی
چـه گـفـتـم چـو حـل کـردم این راز را؟ بـــــشـــــارت خـــــداونــــد شــــیــــراز را
کــه جــمــهــور در ســایـه هــمــتــش مــقــیـمــنــد و بــر ســفــره نـعــمــتــش
درخــتـــی اســت مــرد کــرم، بـــاردار وز او بــــگـــذری هـــیـــزم کـــوهـــســـار
حـطـب را اگـر تــیـشـه بــر پــی زنـنـد درخــــت بــــرومـــنـــد را کــــی زنـــنـــد؟
بـــســی پــای دار، ای درخــت هــنــر کــه هــم مــیــوه داری و هــم ســایـه ور
***
بــگـفـتــیـم در بــاب احـسـان بــسـی ولـیـکـن نـه شـرط اســت بــا هـرکـسـی
بــــخـــور مـــردم آزار را خـــون و مـــال کــه از مــرغ بـــد کــنــده بـــه پــر و بـــال
یکـی را کـه بـا خـواجـه تـسـت جـنـگ به دستش چرا می دهی چوب و سنگ؟
بـــرانـــداز بـــیـــخـــی کـــه خـــار آورد درخــــتــــی بـــــپـــــرور کــــه بـــــار آورد
کــســـی را بـــده پـــایــه مــهــتـــران کـــه بـــر کــهــتـــران ســـر نــدارد گــران
مبـخـشـای بـر هر کجـا ظالمی اسـت کـه رحـمت بـر او جـور بـر عـالـمی اسـت
جـهـان سـوز را کـشـتـه بــهـتــر چـراغ یـکـی بــه در آتــش کـه خـلـقـی بــه داغ
هـر آن کـس کـه بـر دزد رحـمـت کـنـد بـــه بــــازوی خـــود کـــاروان مـــی زنـــد
جــفـا پــیـشـگـان را بــده ســر بــبــاد سـتـم بـر سـتـم پـیشه عدل است و داد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج