حکایت

چو الپ ارسلان جان به جان بخش دادپــسـر تـاج شـاهـی بــه سـر بــرنـهـادبــه تــربــت سـپــردنـدش از تــاجــگـاهنـه جــای نـشــســتــن بــد آمـاجــگـاهچ…

چو الپ ارسلان جان به جان بخش داد پــسـر تـاج شـاهـی بــه سـر بــرنـهـاد
بــه تــربــت سـپــردنـدش از تــاجــگـاه نـه جــای نـشــســتــن بــد آمـاجــگـاه
چــنـیـن گــفــت دیـوانـه ای هـوشــیـار چــو دیــدش پــســر روز دیــگــر ســوار
زهـی مـلـک و دوران ســر در نـشــیـب پـــدر رفــت و پـــای پــســر در رکــیــب
چـــنـــیــن اســـت گـــردیـــدن روزگـــار ســبــک ســیـر و بــدعـهـد و نـاپــایـدار
چـــو دیــریــنــه روزی ســـرآورد عــهــد جــوان دولــتـــی ســر بـــرآرد ز مــهــد
منه بـر جـهان دل که بـیگانه ای اسـت چو مطرب که هر روز در خانه ای است
نــه لــایــق بــود عــیــش بـــا دلــبــری کــه هــر بـــامــدادش بــود شــوهــری
نکویی کن امسـال چـون ده تـو راسـت کـه ســال دگـر دیـگـری دهـخــداسـت

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج