|  |   |  |   |

نقد اشعار و کتاب های شاعران و نویسندگان

نقدی بر شعر در این دهه و موسیقی رپ

سلام دوستان ابتدا بگویم که با این عنوان بلند بالا که دیدید موافق نبودم و عنوانی شایسته تر از قبیل نظرات من راجب به شعر دهه اخیر و موسیقی رپ انتخاب مینمودم اما از آن جایی که این عنوان نیز بزرگی نقاد و مقبولیت آن در بین دیگران را می طلبد از انتخاب آن نیز محروم ماندم اما لازم دیدم که این حرف ها را گفته باشم باشد که مورد سرزنش قرار گیرم و نقدی جامع و شامل تر نوشته شود و بهره ای از آن به خودم برسد. لطفا این جسارت من در به قلم دست بردن در نقد همچنین موضوع عظیمی را بپذیرید.

اگر چشم اندازی به شعر در ادب فارسی داشته باشیم میبینیم که در گذشته شعر پارسی ارزش بالا در بین دانشمندان و عقلا داشته است و بر معانی عمیق عرفانی و انسانی استوار بوده است و بین مردم و شعرا اختلاف عمیق فرهنگی و بعضا طبقاتی حاکم بوده است همانطور که میدانید ادامه این بحث در این نوشتار نمیگنجد و بحث ما به ادبیات معاصر و بسیار نزدیک می باشد اما بررسی این موضوعات خالی از لطف نیست.
به مرور با افزایش سطح سواد در جامعه و محبوبیت بیشتر شعرا این فاصله کمتر و کمتر میشود تا جایی که اشعار بعضا برای اجتماع و مردم عامیانه سروده میشوند و جنبه اجتماعی و تعلیمی می گیرند و در این زمان شعرای فارسی ارزش بالاتری پیدا کرده و پذیرش شعرا از سوی جامعه بیشتر می شود و این حرکت به سمتی پیش می رود که شعر گفتن و شاعر بودن نوعی ارزش معنوی و اخلاقی تلقی می شود و همچنین سطح بالای سواد مردم نیز کمک می کند که شعر گفتن تنها به افرادی که تحت عنوان عظیم شاعر در طول تاریخ خوانده میشوند ختم نشده و مردم عادی ، افرادی که از دل جامعه بوده و زندگی نه چندان شاعرانه داشته اند، به خود جرات شعر گفتن بدهند و اکنون این افراد، که از دل جامعه برخیزیده اند، به گفته برخی حرف هایی تحت چهارچوب شاعر بودن نمی زندند و بعضا باعث کم ارزش شدن شعر می شوند این گفته در نگاه اول کاملا صحیح به نظر میرسد اما اگر کمی دقت کنیم شاید ببینیم برخی از این شکستن چهارچوب ها باعث همراهی بیشتر مردم شده و شعر گفتن دیگر شکل غریبی به خود نمیگیرد!
خود صرف نوشتن شعر حتی اگر خواننده ای جز شاعر نداشته باشد باعث احساس رضایت در شاعر می شود نمی دانم شما چقدر با این جمله موافق هستید اما آیا شعر هایی را که به نظر زیبا و ارزشمند از دید عموم نیستند دارای ارزش نیستن ؟ ایا افرادی که در حد توان گفتار خود را زیبا کرده اند قابل تقدیر نیستیند؟
این حقیر می خواهم مسئله دیگری را هم وارد ماجرا کنم و آن موسیقی زیر زمینی یا رپ می باشد این نوع موسیقی که از حدود 30 سال قبل در آمریکا شروع شده است از حدود 10 سال قبل با ورود به ایران در ایران نیز به شهرت رسیده است اما احتمالا متوجه ارتباط این مسائل با هم نشده اید . کمی توضیح می دهم!
این نوع موسیقی تفاوت بسیاری با موسیقی های دیگر دارد و یکی از مهم ترین آن گفتن شعر توسط خود خواننده است.
اما شاید تا همینجا که خوانده اید بسیار با من مخالف باشید و این نوع موسیقی را بی ارزش تلقی کنید اما بگذارید حس خودم را به شما بگویم این موسیقی در مسیر شعر فارسی قرار دارد ! بله اشتباه نخوانده اید ! این مبحثی که توانسته است درست یا غلط به این حد طرفدار پیدا کند حتما در مسیر شعر فارسی قرار دارد! اینجاست که خواننده این نوع موسیقی مانند حافظ و سعدی سهراب صحبت از خودش،آرزو هایش،انتقاد هایش،عرفان هایش می کند و این به هیچ وجه نمی تواند اشتباه و نادرست باشد. چیزی که در مورد این موسیقی نگران کننده به نظر میرسد تقلید کورکورانه از خواننده های غربی و تکثیر ایدولوژی آنها به جای استفاده از نحوه بیان است !
رپ یا موسیقی امروز روشی برای زیباتر بیان کردن اشعار است و آیا کسی در این شکی دارد ؟ حال به مخالف و موافق و درصد و آمار کاری نداریم ! روشی برای بهتر بیان کردن است و ما ناچار به پذیرش این هستیم!
اگر این مقاله را دیدگاهی بر تایید وضع موجود بر شعر کشور میبینید باید بگویم که اشتباه کرده اید !
همانطور که میدانید شعری دارای ارزش است که لبریز از معانی عمیق و بدور از احساساتی مانند نفرت و خشم و غرور باشد و اگر توسط برخی اشکال محتوایی به اشعار اخیر گرفته می شود بستگی به حس و حال شاعر دارد و تفاوت شعرای جدید و قدیم نه تنها به نحوه شعر گفتن بلکه شاید به علت شعر گفتن و ارزش هایی که برای آن شعر می گویند باشد ! و اگر این ارزش ها از دیدگاه افرادی ارزشمند نیستند نباید خرده به شعر نو یا موسیقی رپ گرفته شود و باید به فکر اصلاح علت اصلی بود چون این ارزش وارد هرنوع شعر شود خروجی به همان حالت می باشد. اما این حس که صدا ها بیشتر از گوشه و کنار شنیده می شوند به نوعی رضایت انسان مبنی بر ترویج فرهنگ شعر گفتن و موجب بیان حالات و عواطف می شود.
امیدوارم که از این نقد لذت برده باشید
سعی می کنم دوباره دست به قلم شوم
نظرتان رابگویید من تعصبی به حرف هایی که زدم ندارم.
اشتباهات دستوری هم خرده بگیرید فقط نه در حدی که قبول نشویم !
با تشکر از شما خواننده عزیز
نوشته این جانب حسام حداد..

بخش نقد ادبی | پایگاه  خبری شاعر


منبع: شعر نو

برچسب ها: نقد شعر, نقد داستان, نقد ادبی

چاپ ایمیل