|  |   |  |   |

کتاب های شاعران فارسی زبان معاصر و کهن

این ابیات مثنوی حسب الحال گفته در عذر ارسال شعر به بزرگی که شعر می گفته

مـــن آن اعـــرابـــیــم انــدر دل بـــرکـه آنجـا مـرغ جـان را سـوخـتـی پـر
تــمـام عـمـر آب شــور مـی خــوردگـمانی هم بـه آب خـوش نمی بـرد
قـــضـــا را روزی انـــدر نــوبـــهــارانگـــوی را مــانــده در تـــه آب بـــاران
چو اعرابی چشید آن آب بـر جستعـزیمـت را بـه این نیت کـمر بـسـت
کـز آن جــلـاب پــرســازد سـبــوئیشـود صـحــرا نـورد و دشــت پــوئی
دوانــد تـــا بـــه درگــاه خــلــیــفــهبــه جــا آرد عــزیـمــت را وظــیــفــه
ازیـن غـافـل کـه آنـجــا بــحـر مـواجکـه آب سـلـسـبـیلش می دهد بـاج
لــب و کــام مــلــک را مــی تــوانـدازین شـیرین تـر آبـی هـم چـشـانـد
سخن کوتـه چـو آورد آن سبـک گامبــه مــنــزل مــی بــرد از شــاه آرام
بـه شـیـرین حـرفـهـای پـر بـشـارتکه می بـردند تـسـکین را بـه غـارت
بـه عـالـی مـژده های بـهجـت افـزاکـه مـی کـنـدنـد کـوه طـاقـت از جـا
نگـهبـانـان شـاهش پـیش خـواندندبـه خـلـوت خـانه خـاصـش نشـاندند
ملک چون جرعه ای زان آب نوشیدبـر آن صورت از احسان پـرده پـوشید
بـه وی از جـام همت جرعه ای دادکه خـاص و عـالم را در خـاطـر افتـاد
کــه بـــود آبـــی از آب زنــدگــانــیبـــرابـــر بــــا حـــیـــات جـــاودانـــی
بـلی زانجـا که موج بـحر جود استزیـان بـینـوایـان جـمـلـه سـود اسـت
بـسـانـادان کـه از همـراهی بـخـتبـه صـدر بــزم دانـایـان کـشـد رخـت
بـسـا ناقـص خـزف کـز لعـب گردونبـه صـد گوهر دهندش قیمت افـزون
بـسـا جـنس زبـون کز حـسـن طالعشــود بــالــای جــنـس خــوب واقــع
الـــا ای پــــادشــــاه کـــشـــور دلکـه دایـم مـی زنـد عـشــقـت در دل
دلی دارم ز عـشـقت آن چـنان گرمکه سنگ از گرمی آن می شود نرم
ضـمـیـری از ثــنـایـت آن چــنـان پــرکــه در درج مـحــقــر یـک جــهـان در
دهد گـر عـمـر مـسـتـعـجـل امـانـمشــود از جــنــبــش کــلــک زبــانــم
پــر از مــدح تــو دیـوان هــا امــانــمشــود از جــنــبــش کــلــک زبــانــم
کـنـون از حـق اعـانـت وز تــو امـدادزمـن مـدح و ثــنـا وز بــخـت اسـعـاد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج

چاپ ایمیل