|  |   |  |   |

کتاب های شاعران فارسی زبان معاصر و کهن

ایضا فی مدیحه

بــده داد طـرب چـون شـد بــلـنـد از لـطـف ربــانـیبــه نـامـت خـطـبــه دولـت بــرایـت رایـت خــانـی
علم بـرکش چـو اسـتـعداد فطـری بـی طلب دادتمـکـین حـکـم و تـاج سـروری و چـتـر سـلـطـانـی
به عشرت کوش کز هر گوشه می بینم چو ماه نوصـراحـی گـردنـان رابـر زمـین پـیش تـو پـیشـانی
تـو شاخ دولتی بـنشین درین بـستـان سرا چندانبـه عـیش و خـرمـی کـز زنـدگـانی داد بـسـتـانی
چو احسان را به همت قیمت ارزان کرده ای بـادتسپاه و جاه و حکم و ملک و مال و منصب ارزانی
عـروس مـلـک چـون می بـسـت پـیمـان وفـا بـا تـوبـه دست عهدت اول توبـه کرد از سست پیمانی
جـهان را بـا نـی مـثـل تـو مـی بـایسـت از آن روزدبـه نـام نـامـیت دسـت جـهان کـوس جـهانـبـانـی
چو در امکان نمیگنجی سخن سنجـان چه گویندتبـه سـیرت عـقـل اول یا بـه صـورت یوسـف ثـانی
عـجـب نـبـود کـه گـویـم سـایـه خـورشـیـد افـتـادهبـه این حجـت که تـو خورشیدی و در ظل یزدانی
اگـر مـعــمـار رایـت دســت از ضــبــط جــهـان داردنـهـد مـعـمـوره عــالـم هـمـان دم رو بــه ویـرانـی
و گــر مــعــیـار عــدلــت از مــیـان تــمـیـیـز بــرداردگـدا در مـلـک ســرداری کـنـد سـردار چــوپــانـی
بـداندیشت بـه قید مرگ چـون سگ در مرس ماندبـه هر جـانب که روز رزم شـمشـیر و فـرس رانی
عجـب گنجـیست عفوت خـاصه کز خلق عظیم تـوبـه دسـت محـرمان پـیوستـه می آید بـه آسـانی
بـه غـیر از من که دارم بـد گناهی عـذر از آن بـدتـرولی یک شمه می گویم از آن دیگر تـو می دانی
بــود مـریـخ و خــورشــیـد آســمـان کــامـکــاری راحـسـامت در سـراندازی و دسـتـت در زرافشانی
مـرا ظـنـی غـلـط دوش از قـبــول رشـحـه لـطـفـتابـا فـرمود و راهم زد بـه یک وسـواس شـیطـانی
تـــصـــور کـــردم آن تـــریــاق را در نــشئه دیــگـــرچه دانستم که خواهد بـود یک سر فیض روحانی
کشیدم دست از آن وز دست خود در آتـش افتـادمچـه آتـش شـعـله آفـت چـه آفـت قهر سـلطـانی
پـشیمانم پـشیمانم که بـر خود بـی جهت بـستـمره لـطـف ز خــود رائی و بــی عـقـلـی و نـادانـی
مـرا عـقـلـی اگـر می بـود کـی این کـار می کـردمچـرا عـاقـل کـنـد کـاری کـه بــاز آرد پـشـیـمـانـی
بـه تـقریب این سخن مذکور شد بـاز آمدن کز جانکـنـم در وادی مـدح تـو حـسـانـی و سـحـبــانـی
زهــی رای قــضــا تــدبــیـرت از حــزم قــدر قــدرتبــلــاد عــدل را عــامــل بــنـای مــلــک را بــانـی
اگـر خــورشـیـد لـطـف ذره ای بــر آســمـان تــابــدسـهـا را کـمـتـریـن پـرتـو بـود خـورشـیـد نـورانـی
و گـر خـود سـایـه قـهـرت زمـانـی بــر زمـیـن افـتـدشود بـی نور چـون سـنگ سیه لعل بـدخـشانی
سـهـیل طـلـعـتـت گـر عـکـس بـر بـحـر و بـرانـدازدخــزف گـردد عــقـیـق تــر حــجــر یـاقـوت رمـانـی
درافشان چون شود بـر تـنگ دستـان ابـر دست توکـند هر رشـحـه آن قـلـزمـی هر قـطـره عـمـانی
یــد بـــیــضــا نــمــایــد رایــتـــت در وادی نــصــرتچــه از فـرعـونـی اعـدا کـنـد رمـح تــو ثــعـبــانـی
عـرق کـز ابــرشـت بــر خــاک ریـزد در دم جــولـانکـنـد در پــیـکـر جــسـم جــمـادی روح حــیـوانـی
بــرات عــمـر اگـر خــواهـد کـســی رایـت بــرای اوبــه حــکـم از قـابــض ارواح گـیـرد خـط تــرخـانـی
بــه قــدر دولـتــت گــر طــول یـابــد رشــتــه دورانزنــد دم از بـــقــای جـــاودانــی عـــالــم فـــانــی
عـجـب گـر بــر قـد گـیـتـی شـود رخـت بـقـا کـوتـهکــه ذیـل دولــتــت آخــر زمــان را کــرده دامـانـی
اگـر صـد ســال ایـد بــر کـمـان کـی در نـشـان آیـدبــه قـدر درک ادراک تــو سـهـم و هـم انـسـانـی
تـو را نـام از بـزرگـی در عـبـارت چـون نمـی گـنجـدبـه تـوشیحش کنم در یک غزل درج از سخندانی
صـبـوحـی کـرده مـی آئی بـیـا ای صـبــح نـورانـیکـه بـرهانـم شـوی وز ظـلـمـتـم یکـبـاره بـرهانی
درین فـکـرم کـه چـون ماند بـدانجـا گرد و جـود مناگـر بـا این شـکـوه از ناز دامـن بـر مـن افـشـانی
ریـاض لــطــف را ســروی ســپــهـر قــدر را بــدریسـریر خـلـق را شـاهی جـهان حـسـن را جـانـی
اگر صـد بـار چـون شـمعم سـراندازی دیت ایربـسکـه چـون پـروانـه یکـبـارم بـه گـرد سـر بـگـردانی
لـب لعـلـت نگـین خـاتـم حـسـنسـت و بـر خـوبـانتـو را ثـابـت بـه آن مـهر سـلـیمـانـی سـلـیمـانی
دهانت شـکـر و لب شـکـرین قـد نیشـکـر خـود گوچـرا کـامـی بـود تـلـخ از تـو کـاندر شـکـرسـتـانی
یقـین اسـت ای مه از نازت کـه مـانند هلـال از مناگـر صـد سـجـده بـینـی گـوشـه ابـرو نـجـنـبـانی
بـــنــاشــد آدمــی را از قــبــول دل کــمــالــی بــهشـوم انسـان کامل گر سـگ کوی خـودم خـوانی
خـرابـسـت آن چـنان حـالم کـه رو گـردانم از عـالمنــگــردانـی رخ از مــن صــورت حــالــم اگــردانـی
الــهــی تــا لــوای مــهــر بــر دوش فــلــک مــانــدتـو بـا چـتـر و لـوا بـر تـخـت دولـت کـامـران مـانی
نمی داند دعائی محـتـشم زین بـه که تـا حـشرتبـود بـر فـرق فـرقـد سـامـخـلـد ظـل سـبــحـانـی

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج

چاپ ایمیل