|  |   |  |   |

کتاب های شاعران فارسی زبان معاصر و کهن

در ستایش جلال الدین محمد اکبر پادشاه فرماید

چــو از جــوزا بــرون تــازد تــکـاور خـسـرو خــاورتـــف نـــعـــلـــش بـــرآرد دود ازیــن دریــای پـــهـــنـــاور
فـتــد در مـعــدنـیـان آتــشــی کـز گـرمـی آهـنزره ســــازی کــــنـــد آســــان تــــر از داود آهـــنـــگــــر
گـر افـتـد مـرغـی از تــاب هـوا در آتـش سـوزانپـــی دفــع حــرارت تـــنــگ گــیــرد شــعــلــه را در بـــر
سـمـنـدر گـر بــرون آیـد ز آتـش دوزخـی بــیـنـدکــه تـــا بـــرگــردد از تـــف هــوا در گــیــردش پـــیــکـــر
گنه کاران سمندر سـان بـه آتـش در روند آساننـســیـمـی گــر ازیـن گـرمـا وزد بــر عــرصــه مـحــشــر
یـخ انـدر زیـر و آتــش بــر زبــر یـابــنـد بــالــیـنـهبــه تــخــت اخـگـر و تــخــت هـوا از عـجــز خــاکـسـتــر
بـه جـز سـطـح مـقـعـر آن هم از نزدیکـی آتـشنـمـانـد هـیـچ جــز وی مـضـحــل نـاگـشـتــه از مـجــمـر
بـه نوعـی مایعـات بـیضـه گـردد صـلب از گرمیکـه هرچـنـدش بـه جـوشـانی شـود صـلـبـیتـش کـمـتـر
نـظـیـر ایـن هـوا ظـاهـر شـود امـا بــه شـرط آنکــه در هــر ذره از اجــزاش بــاشــد دوزخــی مــضــمــر
بــود در شـدت حــدت مـسـاوی هـر دو را مـدتازیــن گـــرمـــا اگـــر یـــخ در گـــدازیـــد و اگـــر مـــرمـــر
شـود نـقـش حـجـر زایل ولـی از حـفـظ یزدانـینـــگـــردد زایـــل از زر ســـکـــه شـــاه جـــهـــان پــــرور
مــحــیـط مـرکــز دوران طــراز ســکــه شــاهـیکــه مـی گـردنـد گـوئی گـرد نـامـش ســکــه هـا بــر زر
جـهان سـالـار اعـظـم حـارس محـروسـه عـالـمقــــــوام طــــــیـــــنـــــت آدم دلـــــیـــــل قــــــدرت داور
جـلال الدین محـمد اکبـر آن خـاقـان جـم فـرمانحـــفـــیــظ عـــالــم امــکـــان عـــزیــز خـــالــق اکـــبـــر
جهانبـانی که گر طالب شود دربـستـه ملکی رافـلـک صــد عـالـم در بــســتــه را بــه روی گـشــایـد در
سـلـیمانی کـه گـر خـواهد صـبـا را ز یرران خـودتـکـاسـف کـرده سـازد جـای یـک زیـن پــشـت پــهـنـاور
قـدر امری کـه گر در قـطـره عـظـم او دمد بـادیکـنـد در شـش جـهت هفـت آسـمـان را از تـخـلـخـل تـر
نـظـیر شـام اجـلـاسـش بـسـاط صـبـح نـورانـیعــدیــل روز اقــبـــالــش شـــب مــعــراج پـــیــغــمــبـــر
بـه یک احسان کند از روی همت کار صد حـاتـمبـه یـک سـائل دهـد در روز بـخـشـش بــاج صـد کـشـور
بــرد بــاد از شــکـوه صـعـوه او شــوکـت عـنـقـاشـــــود آب از هـــــراس روبـــــه او زهـــــره قـــــصـــــور
زنـد گـر بــر زمـیـن رمـح دو ســر از زورمـنـدیـهـارود از نــاف گــاو و ســیــنــه مــاهــی بـــرون یــکــســر
صـف آرای یـزک داران خـیـلـش خـسـرو خـاقـانپــرســتــار کـشــک داران قـصــرش کـســری و قـیـصــر
هـنـوز انـدر دغــانـا گـشــتــه گـرد آلـود مـی آردبـه جـنـبـش بـهر گـرد افـشـاندنش روح الـامـین شـهپـر
بـه یک هی بـر درد از هم اگر هفتـاد صـف بـینددر آن مـرد آزمــا مـیـدان و چــون حــیـدر شــود صــفــدر
نچـربـد یک سـر مو راسـت بـر چـپ ز اقـتـدار اوکـنـد چـون در کـشـش تـقـسـیـم تــرک تــارک و مـغـفـر
اگـر جـنـبـد ز جـا بـاد قـیامـت جـنـبـش قـهـرشتــزلــزل بــشــکــنــد نـه کــشــتــی افــلــاک را لــنـگــر
ســم گــاو زمــیـن یـابــد خــبــر از زور بــازویـشزنـد چــون بــر ســر شــیـر فــلـک گــر ز جــبــل پــیـکــر
اگـر رانـد بــه خــاور خـیـل زور آور شـود صـدجــاخــلــل از غــلــظــت گــرد ســپـــه در ســد اســکــنــدر
بـه عزم کبـریا بـا خـسـروان گر سنجـدش دورانز دیـــوار آیـــد آواز هـــوالــــاعــــظــــم هـــوالـــاکــــبــــر
زهـی شـاه بـزرگ الـقـاب کـادنـی بـنـدگـانـت رابـــه خـــدمــت نــیــز اعـــظـــم نــویــســـد ذره احـــقــر
اگر خـواهی ز دوران رفع ظـلمت در رسـد فرمانکــه در ظــلــمــات از هـر ذره خــورشــیـدی بــرآرد ســر
و گر تـاریک خواهی دهر را چـون روز خـصم خودبـــه جـــای مــشـــعــل بـــیــضــا بـــرآیــد دود از خـــاور
بـروز بـاد اگـر خـواهـی روان جـسـم جـمـادی راجـبـل را چـون حـمـل در جـنـبــش آرد جـنـبــش صـرصـر
بـه جیب جوشن جیشت سراغ مثل اسب خوددر و دروازه کـــنــکـــان زنــد هــنــگـــامـــه مـــحـــشـــر
وجـــودنـــازکـــت رونــق ده بـــازار حـــلـــاجـــیهــراس نــیــزه ات غـــارتـــگـــر دکـــان جـــوشـــن گـــر
ز تـاب شـعـلـه رمـحـت درخـت فـتـنه بـار افـکـنز آب چـــشـــمـــه تـــیـــغـــت نـــهـــال فـــتـــح بــــارآور
در آن عـالم کـه می گـنجـد شـکـوه کـبـریای تـوزمــیــن و آســمــان دیــگــر اســـت و وســعــت دیــگــر
سـرایـت گـر کـنـد در عـالـم اسـتـغـنـای ذات تـورضـیـع از خــشــک لـب ســیـر و نـگـیـرد شــیـر از مـادر
اگـر تـبــدیـل طـبــع آب و خـاک انـدر خـیـال آریبــجـنـبــد کـشـتــی انـدر بــحـر چـون صـرصـر دود دربــر
وگر حفظت بـه حـال خویشتـن خواهد طبـایع راکــبـــود از ســیــلــی ســرمــا نــگــردد چــهــره اخــگــر
خــورد گـر بــر زمـیـن و آسـمـان زور تــلـاش تــوزمـیـن را بــگـســلـد لـنـگـر فــلـک را بــشــکـنـد مـحــور
ز مصباحی که خواهی کلبه احباب از آن روشننــخــیــزد دود تـــا مــحــشــر چـــه قــنــدیــل مــه انــور
وزان آتـش کـه خـواهی تـیره از وی خـانـه اعـداتــولـد یـابــد از هـر یـک شــرر صــد تــوده خــاکــســتــر
شـهـا مـشـتــاق خـاک هـنـد ایـرانـی غـلـام تـوکــه از تــوران بــر او بـــار اســت مــحــنــتــهــای زور آور
اگر می داشـت تـا غایت شـفیعـی کز رحـیق اوکــنــد پــر ســاقــیــان بــزم شــاهــنــشــاه را ســاغــر
درین مـلـک از خـرابـیهـا نـمـی دیدنـد چـون دریالبش خشک و کفش خالی و آهش سرد و چشمش تر
به این بـعد مسافت چشم آن دارد که خسرو راز مـدحــت گـســتــری گـردد بــه قـرب مـعــنـوی چــاکـر
کـه چـون مـرغـان بـی بـال و پـر از بـار دل ویرانز ایـران نـیـســتــش جــنـبــش مـیـســر گـرد بــرآرد پــر
در اقـطـار جــهـان تــا ز اقـتــضـای گـردش دورانبــه نـوبــت بــر ســر شــاهـان نـهـد ظــل هـمـا افـســر
نـهـد بــر سـر یـکـایـک مـسـتـعـدان خـلـافـت راکــلــاه پـــادشـــاهــی ســـایــه شـــاه هــمــایــون فــر
تـو بـر روی زمـینـی آن بـلـنـد اقـبـال کـز گـردونرســد در روز هـیـجــا بــه هـر عـون عـســکـرت لـشـگـر
نهد یک دم بـه نظـم این غـزل سـمع همایون راکـه هـسـت از مـخـزن پـرگـوهـرش کـوچـکـتـرین گـوهـر
بـگو ای نامه بـر بـه یار کای منظور خـوش منظرمـلـایـم خـوی زیـبـا روی مـشـگـیـن مـوی سـیـمـیـن بـر

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج

چاپ ایمیل