|  |   |  |   |

کتاب های شاعران فارسی زبان معاصر و کهن

ایضا در مدح شاه زاده پریخان خانم فرماید

گـشـت در مـهـد گـران جـنـبـش دهر آخـر کـارخوش خوش از خواب گراندیده بـخـتـم بـیدار
ادهـم واشــهـب پــدرام شــب و روز شــدنــدزیـــر ران امـــل از رایـــض صـــبــــرم رهـــوار
داروی صــبـــر کــه بـــس دیــر اثــر بـــود آخــراثـــری داد کـــه نـــگـــذشـــت ز دردم آثــــار
کـشـتـی را کـه بــه یـک جـذبـه گـرداب تـعـبدور می بـرد بـه تـه بـخت کشیدش بـه کنار
دیـر شـد خـسـرو بـهـجـت سـپـه انـگـیز ولـیزود از خــــیـــل غــــم و درد بــــرآورد دمــــار
آخـر آن کـلـبـه کـه زیبـش ز حـجـر بـود اکـنـونبـدر و گوهرش آراسـتـه شـد سـقف و جـدار
خشک بومی که برو چشم جهان زار گریستشـد بـه یک چـشم زدن رشـک هزاران گلزار
این نسـیم چـه چـمن بـود کـه از بـوالعـجـبـیدر خـزان زد بــه مـشـام دل مـن بــوی بـهـار
این رحـیق چـه قدح بـود که بـر لب چـو رسـیددگــر از ذوق نـیـابــد بــه زبــان نــام خــمــار
مــنـم آن نـخــل خــزان دیـده کــه دارم امــروزبــه بــشــارات بــهــار ابــدی اســتــبــشــار
گـلشـن بـخـت من اسـت آن کـه ز اقـبـال دروزده صـد خـرمـن گـل جـوش زهـر بـوتـه خـار
بـه زمـیـن دشـمـن سـرکـوفـتـه ام رفـتـه فـروز جـهان حـاسـد کـم حـوصـله ام کـرده فـرار
این ازان رشـک کـه الـحـال از آن حـالـت پـیشآن ازین غـصـه که امسـال بـه صـد عـزت بـار
کــرده از قــوت امــداد خــودم رتــبــه بـــلــنــدداده در سـاحــت اعـزاز خــودم رخــصـت یـار
پـــایــه تــقــویــت زهــره بـــرجــیــس مــقــامســایـه تــربــیـت شـمـسـه بــلـقـیـس وقـار
پــادشــاه مــلــک و انــس پــریــخــان خــانــمکـه ز شـاهـنـشـهـی حـور و پــری دارد عـار
مـریـم فـاطـمـه نـامـوس کـه نـامـوس جــهـاندارد از حسن عفافش چـو ملک هفت حصار
قــســمــت آمــوخــتــه در گــه رزاق کــبـــیــرکه کفش واسـطـه رزق صـغار اسـت و کبـار
آن کـه بــا عـصـمـت او رابــعـه حـجــلـه چــرخدر پـس پــرده بــه رسـوائی خـود کـرد اقـرار
وانـکـه بـا عـفـت وی کـوه گـران سـنـگ نـمـوددعــوی وزن ولـی پــیـش خــرد کــرد انـکــار
تـــا دریــن قــصــر مــقــرنــس نــتـــوانــد دادنکش نشان از رخ آن شمسه خـورشید عذار
بـه کسـی بـخـت بـه خـوابـش هم اگر بـنمایدنـگـذارد کــه شــود تــا بــه قــیـامـت بــیـدار
عـهـد عـلـیـای کـمـیـن جـاریـه اش بــنـدد اگـرچـرخ بــر نـاقـه خـود گـیـردش از بـهـر مـهـار
درکــشــد نـاقــه مـهـار از کــف او گــر نـکــنـدســر تــانـیـث خــود اول بــه ضـرورت اظـهـار
عـــطـــر پــــرورده هـــوای حـــرم عـــالـــی اوبر زمین مشک فشان چون شود و عالیه بار
جـنبـش از بـاد بـرد حـکـمـت بـی چـون بـیرونکـه مبـادا بـه مشـامی کـند آن نفـخـه گـذار
مـاه کـز خـیـل ذکـور اسـت ز غـم مـی کـاهـدکـه ز نامحـرمیش نیسـت در آن حـضـرت بـار
مــهـر کــز ســلــک انـاث اســت امــیـدی داردکــه بــه آئیـن کــنــیـزان شــودش آیـنــه دار
مــاه اگــر بـــرقــع از آن رخ بــه غــلــط بــرداردغـضـبـش حـسـن بـصـیـرت بــبــرد از ابـصـار
نـیـسـت بـر دامـن پـاک آنـقـدرش گـرد هـوسکــه بــر آئیـنــه مــهــر از اثــر هــیــچ غــبــار
لـرزد از نـازکـی خــوی لـطـیـفـش چــون بــیـدبـاد چـون بـر قـدمش گـل کـند از شـاخ بـهار
شـمـع بـزمـش اگـر از بـاد نشـینـد مـه و مـهرسـر بـر آرنـد سـراسـیمـه ز جـیب شـب تـار
ســایـه را خــواهـد اگـر از حــرم اخــراج کــنـدمــانــع پـــرتـــو خــورشــیــد نــگــردد دیــوار
ای کـهـان سـپـه صـف شـکـنـت پـیـل شـکـوهای سـگـان حـرم مـحــتــرمـت شـیـر شـکـار
حکم جزمت همه جـا همچون قضا بـی مهلتتـیغ قهرت همه دم همچـون اجـل بـی زنهار
تــقـویـت جــســتــه ز عــونـت قـدر ذی قـدرتتــربــیـت دیـده بــه دورت فـلـک بــی پــرگـار
صــیـت انــصــاف تــو چــون آبــروان در اطــرافذکـر الـطــاف تــو چــون بــاد وزان در اقـطــار
بــر نـشــان کـف پــایـت رخ صـد مـاه جــبــیـنبـر هلال سـم رخـشت سـر صد شاه سـوار
در رکـابـت همـه اصـناف مـلـک غـاشـیه کـشاز صــفـات هـمـه اوراق فـلـک غــاشــیـه دار
از بـــرای مــدد لــشــکــر مــنــصــور تــو بــسنصـرت و فـتـح کـه تـازان ز یمـین اند و یسـار
گـر فـتــد بــر ضــعــفــا پــرتــوی از تــربــیـتــتای قـــدر قـــضـــا قـــدرت گـــردون مــقـــدار
پـشـه و مور و ملخ فی المثـل ار عظـم شـوندهمه پـیل افـکـن و اژدر در و سـیمرغ شـکـار
مـن کـزین بـیشـتـر از رهگـذر پـسـتـی بـخـتداشـتـم تـکـیه کـه از خـار و خـس راهـگـذار
این دم از لـطـف تـو ای شـمسـه ایوان شـرفایـن دم از عــون تــو ای زهـره گــردون وقــار
پــای بــر مـسـنـد مـه مـی نـهـم از اسـتــیـلـاتـکیه بـر بـالش خـود می کـنم از اسـتـکـبـار
ویـن هــنــوز اول آثــار تــرقــیـســت کــه مــنتــازه بــاغ شــجــرانـگــیـزم و تــو ابــر بــهـار
بــنـده پــرور مـلــکــا گــر چــه ز دارائی مـلـکداری از هـنـد و حـبـش تـا بـدر چـیـن و تـتـار
جــان فـشــانـنـد غــلـامـان فــدائی بــی حــدمـدح خــوانـنـد مـطـیـعـان ثــنـائی بــســیـار
یک غـلـام اسـت ولـیکـن ز سـیـاه و ز سـفـیدیک مـطـیـع اسـت ولـیکـن ز کـبـار و ز صـغـار
کـه اگـر دسـت اجــل جــیـب حـیـاتــش بــدردونـدریـن بـقـعـه کـنـد نـقـد بـقـا بــر تـو نـثـار
وز گـلـسـتـان ثـنـای تـو بــه حـسـرت بـه بــردبــلـبــل نـطــق وی آن طــایـر نـادر گــفــتــار
جــای او هــیــچ ســتــایـنــده نــگــیـرد در دورگــر کــنــد تــا بــایـد ســعــی ســپــهـر دوار
محـتـشـم لـاف گـزاف این همه سـبـحـان الـلهخـود سـتـائیست کند بـه که کنی استـغفار
پـیش بـلقیس و شی کز پـیش از حـور و پـریفــوج فــوج انـد دوان بــنـده وش و چــاکـروار
تـو کـه بـاشـی که کـنی چـاکـری خـود ظـاهرتـو که بـاشـی که کنی بـندگی خـود اظـهار
از تــو ایـن بــس کــه دهـی آیـنـه او تــرتــیـباز تـو ایـن بــس کـه کـنـی ادعـیـه او تــکـرار
آفـتــابــا بــه خــدائی کـه خــداونـدی اوســتســبــب ضــابــطــه رابــطــه لــیــل و نــهــار
بـه رسـولـی کـه شـب طـاعـت از افـراط قـیامخــوانـد مــزمـلــش از غــایـت رافــت جــبــار
بــه امـیـری کـه در احــرام نـمـازش هـر شـببــانـگ تـکـبـیـر ز تـکـبـیـر رسـیـدی بـه هـزار
کـانـدریـن ظـلـمـت شـب کـز اثــر خـواب گـراننیست جـز چشم من و چشم کواکب بـیدار
آن قــدر مــی کــنـم از بــهـر بــقــای تــو دعــاکــه مــرا مــی رود از کــار زبـــان زان اذکــار
آنــقــدر ذکــر تـــو مــی آورم از دل بـــه زبـــانکـه مـرا مـیـفـکـنـد کـثـرت نـطـق از گـفـتــار
تــا شــود ظــل هـمـای عـظـمـت گـســتــردهز خــدیـوان جــهـان حــارث گـیـتــی ســالـار
ظــل نــواب هـمــایـون نــشــود کــم ز ســرتوز سـر خـلـق جـهـان ظـل تـو تـا روز شـمـار

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج

چاپ ایمیل