|  |   |  |   |

کتاب های شاعران فارسی زبان معاصر و کهن

جواب دهری کی منکر الوهیت است و عالم را قدیم می گوید

دی یکی می گفت عـالم حـادثـسـتفانیست این چرخ و حقش وارثـست
فـلسـفـیی گفـت چـون دانی حـدوثحــادثـــی ابـــر چــون دانــد غــیــوث
ذره ای خــود نـیـســتــی از انـقــلـابتــو چــه مـی دانـی حــدوث آفـتــاب
کـرمـکـی کـانـدر حـدث بـاشـد دفـینکـــی بـــدانــد آخـــر و بـــدو زمــیــن
این بـه تـقـلـیـد از پـدر بـشـنـیـده ایاز حــمـاقــت انـدریـن پــیـچــیـده ای
چـیسـت بـرهـان بـر حـدوث این بـگـوورنه خـامش کـن فـزون گـویی مـجـو
گـفـت دیـدم انـدریـن بــحـث عـمـیـقبــحــث مـی کـردنـد روزی دو فـریـق
در جــدال و در خــصــام و در ســتــوهگشـت هنگـامه بـر آن دو کـس گروه
مـن بـه سـوی جـمـع هنگـامه شـدماطـلـاع از حــال ایـشــان بــســتــدم
آن یکـی می گفـت گـردون فـانیسـتبـی گـمـانـی ایـن بـنـا را بـانـیـسـت
وان دگر گفت این قدیم و بی کیستنـیسـتـش بـانـی و یا بـانـی ویسـت
گـفـت مـنـکـر گـشـتــه ای خــلـاق راروز و شـــــــــب آرنــــــــده و رزاق را
گفت بـی بـرهان نخـواهم من شـنیدآنـچ گـولـی آن بــه تــقـلـیـدی گـزیـد
هـین بـیاور حـجـت و بـرهـان کـه مـننـشـنـوم بـی حـجـت ایـن را در زمـن
گـفـت حـجــت در درون جــانـمـسـتدر درون جــان نـهـان بــرهـانـمـسـت
تـو نمی بـینی هلال از ضعف چـشـممن همی بینم مکن بر من تو خشم
گفت و گو بـسیار گشت و خـلق گیجدر سـر و پــایـان ایـن چــرخ پــسـیـج
گـفـت یـارا در درونـم حــجــتــیـســتبــر حــدوث آســمــانــم آیـتــیـســت
مــن یـقــیـن دارم نـشــانـش آن بــودمــر یـقــیـن دان را کــه در آتــش رود
در زبــان مـی نـایـد آن حـجــت بــدانهم چـو حـال سـر عشـق عـاشـقان
نـیسـت پـیدا سـر گـفـت و گـوی مـنجـــز کـــه زردی و نــزاری روی مـــن
اشـک و خــون بــر رخ روانـه مـی دودحـجـت حـسن و جـمالش می شود
گـفــت مـن ایـنـهـا نـدانـم حــجــتــیکــه بــود در پــیــش عــامــه آیــتــی
گـفـت چـون قـلـبـی و نقـدی دم زنندکـه تـو قـلـبـی مـن تـکـویم ارجـمـنـد
هــســت آتــش امــتــحــان آخــریــنکـانـدر آتـش در فـتـنـد ایـن دو قـریـن
عام و خـاص از حـالشـان عالم شونداز گـمـان و شـک سـوی ایقـان رونـد
آب و آتــش آمـد ای جــان امــتــحــاننقـد و قـلـبـی را کـه آن بـاشـد نهان
تــا مــن و تــو هــر دو در آتــش رویـمحــجــت بــاقــی حــیـرانـان شــویـم
تـا مـن و تـو هـر دو در بــحـر اوفـتـیـمکــه مــن و تــو ایـن کــره را آیــتــیـم
هم چـنـان کـردنـد و در آتـش شـدنـدهـر دو خــود را بــر تــف آتــش زدنــد
از خـــدا گـــویــنــده مــرد مـــدعـــیرسـت و سـوزید اندر آتـش آن دعـی
از مؤذن بـــشـــنـــو ایــن اعـــلـــام راکــــــوری افـــــــزون روان خـــــــام را
کـه نـسـوزیـدســت ایـن نـام از اجــلکش مسـمی صدر بـودسـت و اجـل
صــد هـزاران زیـن رهــان انــدر قــرانبـــر دریــده پـــرده هــای مــنــکــران
چـون گرو بـسـتـند غالب شـد صـوابدر دوام و مـــعـــجـــزات و در جـــواب
فـهـم کـردم کـانـک دم زد از ســبــقوز حــدوث چــرخ پــیـروزسـت و حـق
حـــجـــت مـــنـــکـــر هــمـــاره زردرویـک نـشــان بــر صـدق آن انـکـار کـو
یــک مـــنــاره در ثـــنــای مــنــکـــرانکـو درین عـالم کـه تـا بـاشـد نشـان
مـنـبــری کـو کـه بــر آنـجـا مـخـبــرییـــــاد آرد روزگـــــار مـــــنـــــکـــــری
روی دیـــنـــار و درم از نـــامـــشــــانتـا قـیامت می دهد زین حـق نشـان
ســکــه شــاهـان هـمـی گـردد دگـرسـکـه احـمـد بــبــیـن تــا مـسـتـقـر
بـــــر رخ نـــــقـــــره و یـــــا روی زریوا نـمــا بــر ســکــه نــام مــنــکــری
خـود مـگـیـر این مـعـجـز چـون آفـتـابصــد زبــان بــیـن نـام او ام الـکـتــاب
زهره نی کس را که یک حـرفی از آنیـــا بـــدزدد یـــا فـــزایـــد در بـــیـــان
یـار غـالـب شـو کـه تـا غـالـب شـوییار مـغـلـوبـان مـشـو هـین ای غـوی
حـجــت مـنـکـر هـمـیـن آمـد کـه مـنغـیـر ایـن ظـاهـر نـمـی بـیـنـم وطـن
هیچ نندیشـد که هر جـا ظاهریسـتآن ز حـکمتـهای پـنهان مخـبـریسـت
فـایده هر ظـاهری خـود بـاطـنـیسـتهم چـو نفـع انـدر دواها کـامـنـسـت

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج

چاپ ایمیل